Wspomnienie pana Zygmunta Bagińskiego

22

WRZ

W 1974 obchodzono 35. rocznicę wybuchu II wojny światowej. W słoneczny dzień 29 czerwca w obecności przybyłych z całej Polski weteranów obrony Westerplatte we wrześniu 1939 r. oraz delegacji licznych szkół, zakładów pracy i władz lokalnych, na tę rocznicę oddano do użytku zwiedzającym Izbę Pamięci. Mieściła się ona w odbudowanej i zrekonstruowanej wartowni nr 1 na Westerplatte. W jej murach w pierwszym dniu walki leżał przeniesiony tu sprzed pola walki ciężko ranny porucznik Leon Pająk. Tutaj też w momencie kapitulacji został śmiertelnie ranny w głowę strzelec Jan Czywil. Była to na Westerplatte ostatnia ofiara i ostatni strzał wroga.

Przed uroczystym przecięciem symbolicznej wstęgi w wejściu do Izby Pamięci z wyłożonymi dokumentami i zdjęciami, pięknie i patriotycznie przemówił najstarszy rangą z żyjących westerplatczyków major rezerwy Leon Pająk, dowódca placówki "Przystań" na Westerplatte: "Tylko ten kraj, który oddaje cześć i pamięć swoim bohaterom może liczyć na poświęcenie i ofiarność następnych pokoleń. Legenda Westerplatte będzie dla nas i dla nich natchnieniem do pokojowej pracy, do budowania szczęśliwego jutra bez wojny i cierpień, bez czasów pogardy i poniżenia godności ludzkiej".

W dniu 29 czerwca byłem na Westerplatte, w skupieniu wsłuchałem się w piękne słowa płynące z ust majora rezerwy Leona Pająka z uwagą oglądałem eksponaty w Izbie Pamięci i z czcią wpisałem kilka słów do Księgi Pamiątkowej. Wtedy i tam z chwilą nawiązania kontaktu z westerplatczykami: majorem Pająkiem, matem Bartoszczakiem i matem Rygalskim zrodziła się w moim sercu i głowie idea zorganizowania Izby Pamięci w Szkole Podstawowej nr 3 im. Bohaterów Westerplatte w Lublińcu. Przekazane przez nich kopie fotografii i inne dokumenty stały się pierwszymi eksponatami skromnego kącika pamięci. Uroczyste otwarcie nastąpiło we wrześniu 1978 r. na spotkaniu z majorem Leonem Pająkiem, który przyjechał do naszej szkoły.

W maju 1979 r. przy znacznym wsparciu finansowym Przedsiębiorstwa Budownictwa Rolniczego zorganizowaliśmy wycieczkę do Trójmiasta. Jednym z głównych celów było zwiedzenie terenów walk we wrześniu 1939 r. i przywiezienie symbolicznej garstki ziemi z mogiły poległych obrońców Westerplatte.

We wrześniu 1979 r. w obecności westerplatczyka majora Leona Pająka z okazji 40. rocznicy wybuchu II wojny światowej nastąpiło uroczyste otwarcie bardzo bogatej ekspozycji o randze Izby Pamięci Narodowej.

W dniu 6 maja 1980 r. z okazji 53. rocznicy zwycięstwa nad faszyzmem odbyła się uroczystość otwarcia kolejnej części Szkolnej Izby Pamięci Narodowej. W obecności gości młodzież złożyła do gabloty urny z prochami pomordowanych więźniów w Oświęcimiu i ziemię spod Lenino.

W roku 1984 Ministerstwo Oświaty i Wychowania ogłosiło konkurs na ekspozycję w Izbie Pamięci Narodowej. Spośród 29 szkół, które w województwie częstochowskim przystąpiły do konkursu, najwyżej oceniono ekspozycję przygotowaną przez Szkołę Podstawową nr 3 w Lublińcu.

Na wniosek Kuratorium Oświaty i Wychowania w Częstochowie Rada Ochrony Pomników Walk i Męczeństwa nadała w dniu 10 czerwca 1985 r. Zygmuntowi Bagińskiemu Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej.

Niechaj moim końcowym komentarzem będą słowa wielkiego malarza holenderskiego Vincenta van Gogha: "Dobrze jest umierać, gdy się ma świadomość, że zrobiło się w życiu coś naprawdę dobrego, że pozostanie się w pamięci choćby kilku ludzi i przykładem dla potomnych" oraz słowa Juliusza Bartoszewicza, badacza dziejów Polski, który w szkicach historycznych "Znakomici mężowie polscy XIII w.", tak napisał: "Każdy powinien po sobie zostawić pamiątkę, że nie żył darmo na Ziemi".

Zygmunt Bagiński

Lubliniec, 2010

Opublikował/a: Administrator
Kategoria: Wspomnienia
Dodano: Wtorek 22 września 2015 22:27:58
drukuj
Posiadamy certyfikaty: